Of je nu 1000€ te beleggen hebt of 1000000€, in se blijft het karakter van aandelen beleggen hetzelfde, we onderscheiden drie gevallen:

1. Cash aankoop van aandelen: normale risico van aandelen

Je moet er van uitgaan dat je de volledige inleg kan verliezen. Ieder aandeel heeft de “potentie” om tot nul terug te vallen. Wie aandelen Fortis, Bear Stears of GM in bezit had, weet er van mee te praten. Je kan op 2 manieren beleggen: een goede= zonder emotie en een slechte. Bij deze laatste laat je de verkoop of aankoop afhangen van je gevoel op het moment dat je handelt. Heel vaak laten beleggers dan hun verliezen oplopen en kunnen geen afscheid nemen van hun positie. Ze maken er dan een langetermijn (verlieslatende) positie van i.p.v. de wellicht bedoelde snelle winst.

Toch kan ook de emotieloze belegger zware verliezen lijden. Deze belegger koopt en verkoopt aan -op voorhand-bepaalde koersen door stops en limieten in te bouwen. Toch heeft ook hij hier niet alles in de hand. Wat als een aandeel geschorst wordt en later aan een fractie van de koers weer opent (Fortis)? Wat als er een gap is tussen de vorige sluitingskoers en de openingskoers die ver onder de stop ligt? Vooraf goed weten waar de risico’s liggen, geeft een beter inzicht in mogelijke verliezen.

2. Aankoop van aandelen op margin: verhoogd risico

Stel dat je aandelen koopt met 50% cash en de rest op margin. Hiermee creëer je een hefboomeffect waarbij het rendement verdubbelt ten opzichte van 100% cash. Dit lijkt alweer zeer verleidelijk. Je kan dus dubbel zoveel aandelen aanhouden voor dezelfde investering. De andere, niet onbelangrijke, kant van de medaille, is dat waar bij punt één, je enkel je volledige investering kunt verliezen, nu een meervoud kunt verliezen naargelang van het percentage margin je gebruikt. Met dit verhoogd risico geen rekening houden, is daarom ook een zware fout.

3. Het shorten van aandelen: ongelimiteerd risico

Hierbij beleg je omgekeerd: Je verkoopt eerst aandelen die je niet hebt en koopt ze nadien terug. Deze methode is ideaal bij een dalende beurs: je koopt ze dan namelijk goedkoper terug dan je ze verkocht hebt, waardoor een winst ontstaat, je blijft namelijk aan de wet: verkoop hoog en koop laag voldoen.

Aandelen verkopen die je niet hebt, is iets bizar. Eigenlijk leen je eerst die aandelen bij je broker. Deze broker gaat ze halen bij een andere klant die deze aandelen bezit.  Dit is pervers, want de nietsvermoedende belegger wordt hierdoor gerold. Terwijl de belegger aandelen koopt in de hoop dat ze stijgen, worden ze door de broker/shorter gebruikt om de prijs naar beneden te krijgen doordat ze verkocht worden. Wie tegen dit soort praktijken is, kan zoals ik, laten weten dat je niet toelaat dat je aandelen gebruikt worden voor het shorten.

Voor het shorten van aandelen heb je een margin account nodig. Hierdoor moet er al een belletje rinkelen. Wie aandelen verkoopt, ontvangt cash op zijn rekening. Doordat aandelen onbeperkt kunnen stijgen, is ook het mogelijk verlies onbeperkt, je moet ze immers op een bepaald moment terugkopen. Hierbij kan ook de belegger die met stops en limieten werkt weeral verrast worden door gaps (zie 1). Daarom zal de broker  margin eisen die boven het ontvangen verkoopbedrag zal stijgen om dit risico in te dekken.

Conclusie: Aandelen behoren tot een hoog risicoprofiel. Gekochte aandelen met cash hebben een gelimiteerd verlies (uw volledige inleg), gekochte aandelen on margin hebben een gelimiteerd verhoog verlies (uw volledig inleg maal de margin) en geshorte aandelen kennen een zeer hoog risicoprofiel met ongelimiteerde verliezen. Eénmaal zich volledig bewust van de risico’s, kan men zich concentreren op de winsten die er zeker te behalen zijn.

Gouden regel nr.1

“Niet uw beleggingen maar uw professionele carrière zorgt voor uw welvaart.”

Het gros van de mensen verdient zijn inkomen met zijn beroep of zaak. Slechts weinigen maken een groot fortuin met beleggingen.  Niettegenstaande uw beleggingen uw toekomst zekerder kunnen maken of uw pensioen meer voorspoed bezorgen, zullen ze u maar zelden steenrijk maken. Daarom moet u zich er voor hoeden geen te grote risico’s te nemen om uw kapitaal te vermenigvuldigen.  Slechts weinigen zullen daarin slagen. Gebruik uw beleggingen vooral om uw kapitaal te beschermen tegen rampspoed.

Gouden regel nr.2

“Ga er niet automatisch vanuit dan je ten allentijde uw rijkdom kan vervangen”

Er is niets die u garandeert wanneer, u uw rijkdom bent verloren, deze zonder problemen terug kunt verwerven. Alles is aan verandering onderhevig: Markten veranderen, technologie verandert, wetten veranderen., m.a.w. de omstandigheden vandaag zullen aanzienlijk verschillen, dan waarin u uw rijkdom hebt opgebouwd. Naarmate de tijd verstrijkt, zal het moeilijker en moeilijker worden. Koester uw rijkdom als zodanig, alsof u het nooit nog eens opnieuw zou moeten verdienen en schuw dus het risico om uw rijkdom te verliezen.

Gouden regel nr.3

“Herken het verschil tussen investeren en speculeren”

Indien u investeert, dan aanvaardt u de normale rendementen die de markt u geeft. Indien u speculeert, verwacht u veel hogere rendementen dan de normale. Hierbij probeert u slimmer te zijn dan anderen door een slimme timing, een  goede voorspelling of een perfecte selectie van aandelen. Hier is niets op tegen, zolang u het doet met het spreekwoordelijke “geld dat u niet nodig hebt“. U doet het echter niet met geld dat u dierbaar is voor uw normale uitgaven of uw toekomstig pensioen.

Gouden regel nr.4

“Niemand kan de toekomst voorspellen.”

De gebeurtenissen die plaats vinden in de investeringsmarkten zijn het gevolg van beslissingen van miljoenen verschillende mensen. Financiële adviseurs hebben, in tegenstelling tot wat ze zelf beweren, niet meer vermogen om de toekomstige acties van de mens te voorspellen dan waarzeggers en helderzienden (al dan niet malafide). Zo zullen de gebeurtenissen zich nooit ontvouwen als waar we zo zeker van waren.

Gouden regel nr.5

“Niemand kan u met een juiste en winstgevende timing consistent in en uit investeringen leiden.”

U kent ze wel die beursgoeroes en adviseurs met een perfect track record. Op het ogenblik echter dat u zijn advies begint op te volgen, verliest hij zijn magische touch. Toch hebben deze mensen hun waarde:  Ze laten u de zaken beter begrijpen, vestigen uw aandacht op risico’s die u anders over het hoofd zou hebben gezien en houden u op de hoogte van innovaties. Maar niemand kan u de garantie bieden dat u altijd het juiste zult doen op ieder moment. Integendeel, deze pogingen kunnen zelfs fataal zijn voor uw persoonlijke portefeuille.

Gouden regel nr.6

“Geen enkel trading systeem zal even goed werken in de toekomst als het in het verleden heeft gewerkt.”

U zal veel trading systemen of indicatoren tegenkomen die altijd perfect lijken te voorspellen waarin uw geld zou moeten zitten, helaas blijkt dit nooit te werken op het moment dat uw geld daar daadwerkelijk zit.

Gouden regel nr.7

“Werk met cash geld en gebruik geen hefbomen.”

Wanneer er iemand totaal broke gaat, is het bijna altijd omdat hij/zij met geleend geld werkt. In veel gevallen was de persoon reeds behoorlijk rijk, maar wilde hij/zij zijn/haar fortuin verder uitbouwen met geleend geld.

Gebruik makend van margin accounts of van hypotheken (uitgezonderd voor het huis zelf),  loop je het risico om meer geld te verliezen dan uw oorspronkelijke investering.

Indien u daarentegen enkel handelt met investeringen op een cash basis, is het virtueel onmogelijk om alles te verliezen, ongeacht wat er zou kunnen gebeuren in de wereld, en alleszins onmogelijk indien u al de hier vermelde gouden regels opvolgt.

Gouden regel nr.8

“Neem uw beslissingen zelf, laat niemand ze in uw plaats nemen.”

Veel mensen hebben hun fortuin verloren omdat ze iemand (financiële adviseur of  raadgever) de toestemming hebben gegeven om te beslissen in hun plaats of ze te laten handelen met hun geld. Deze adviseur kan oneerlijk zijn, onbekwaam of gewoon te veel risico’s nemen. Bovenal kan je van geen enkele adviseur verwachten dat hij uw geld met hetzelfde respect zal behandelen zoals u het zelf behandelt.

Je behoeft helemaal geen financieel manager. Investeren is enkel gecompliceerd en moeilijk indien je probeert de markt te verslaan. Het is mogelijk om uw vermogen te beschermen met een minimum aan investering en kennis. In principe kan je op 1 dag een geschikte portfolio opzetten, en dan er slechts 1 dag per jaar naar kijken.

In ieder geval, geef nooit iemand een getekende toestemming over het geld dat u zeer dierbaar is, hoogstens doe je dit met geld dat je kan veroorloven te verliezen.

Gouden regel nr.9

“Doe nooit iets wat je niet begrijpt.”

Onderneem geen investering, speculatie of investeringsprogramma, dat je niet begrijpt. Indien u het toch doet, kun je later risico’s tegenkomen waar u zich niet van bewust was. Laat je nooit overtuigen tot een investering alleen omdat je schoonbroer, beste vriend of  adviseur er laaiend enthousiast over is. Het is niet hun geld dat je riskeert. Begrijp je het niet, doe het dan niet.

Meltup laat verschillende beroemde personen aan het woord: Gerald Celente , Peter Schiff, Ron Paul, Marc Faber, Jim Rogers, Tom Woods, en anderen. De documentaire bewijst door middel van feiten en statistieken hoe hyperinflatie in de VS nu onvermijdelijk is.

Financiële zekerheid een utopie? Indien u een vermogen hebt, beseft u als geen ander hoe belangrijk dit is om dit vermogen te houden!

Laat me u eerst even uitleggen wat voor bijeenkomst het om gaat:
Nu we economisch weer met de neus op de feiten gedrukt zijn en weten dat zelfs de machtigste banken failliet kunnen gaan,
is de vraag van veel particulieren op welke wijze ze hun huidige welvaart en vermogen kunnen beschermen tegen een economische terugval en een val van de beurs.
Kan het wel, je financieel beschermen als de economie in elkaar stort en vermogens op alle fronten verloren gaan?

Ja, dat kan.

Het is dus alleen de vraag HOE dat dan kan.
Waarom waren er beleggers en particulieren die in en na de crisis van 2008 profiteerden, terwijl zoveel anderen enorme vermogens verloren? Was dat geluk of was dat beleid?

Drie sprekers zullen aantonen dat het beleid was en dat ook u in een volgende ronde van economische rampspoed in staat zult zijn uw vermogen (beter) te beschermen.

Dat is de strekking van het evenement dat Tom Lassing en Maarten Verheyen op 15 mei 2010 organiseren in Eindhoven.

Een bijzonder interessante bijeenkomst met in ieder geval de volgende sprekers:

1. Willem Middelkoop
2. Marc de Mesel
3. James Turk (Engelstalig)

Willem Middelkoop is bekend van zijn TV optredens en de boeken die hij schreef (zie ook bij het tabblad video’s).
Hij werd voor de crisis vooral afgedaan als zwartkijker en beroepsmatige azijnzeiker, maar wat heeft hij gelijk gekregen! Had maar tijdig naar hem geluisterd,
dan had u ook ongetwijfeld heel wat verliezen voorkomen!

Marc de Mesel, een goede kennis van mij, lijkt van de drie sprekers waarschijnlijk het meeste op u.
Hij is een particuliere belegger die net zoals zoveel anderen keihard ondervonden heeft dat banken alleen maar uit zijn op eigen gewin.
Sinds 2007 beheert hij dan ook zijn eigen portefeuille weer, nadat grootbanken zijn vermogen daarvoor alleen maar deden slinken.
Marc heeft een uitgesproken mening en visie en steekt die niet onder stoelen of banken.

James Turk geeft al sinds 1987 zijn eigen blad, “The Freemarket Gold & Money Report” uit.
Hij is oprichter en CEO van Goldmoney, alwaar ook ik persoonlijk mijn goud en zilver heb liggen.
Zijn visie op goud was de juiste en zijn oplossing voor particuliere beleggers was uniek en briljant.
Dit is een man met visie zoals er weinigen zijn.
Voor mij ook de eerste keer dat ik hem persoonlijk ga ontmoeten en ik zie daar ook echt naar uit.

Wie de grafieken hieronder bekijkt, stelt vast dat de verschillen tussen indexen behoorlijk kunnen oplopen. En dat is een understatement. Meer zelfs, het is hallucinant dat het rendement tot bijna 1000% kan verschillen over het laatste decennium. Het is een verschil van veel geld verliezen of veel winnen en vooral: het toont aan hoe het economisch evenwicht in de wereld in sneltreinvaart aan het verschuiven is. Het mature Westen slaagt er niet meer in om nog fatsoenlijke rendementen neer te zetten .

Rendement 2000-2010*: ( getallen zijn afgerond)

grafiek 1: Nederland: -40% (17 miljoen inwoners)

grafiek 2: België: -10% (10,5 miljoen inwoners)

grafiek 3: Brazilië: +350% (200 miljoen inwoners)

grafiek 4: China: +120% (1,4 miljard inwoners)

grafiek 5: Japan: -45% (127 miljoen inwoners)

grafiek 6: Mexico: +450% (112 miljoen inwoners)

Concreet : Een indexbelegging 10 jaar geleden in Japan of Nederland van bvb. 10000€, is vandaag nog 6000€ waard. De laatste tien jaar was beleggen in Westerse landen allesbehalve rendabel. Een belegging daarentegen in China behaalde 22000€, in Brazilië 45000€ en in Mexico maar liefst 55000€ of bijna 10X meer dan Nederland of Japan. Visionair zijn en weten in welke landen te beleggen, maakt een “wereld van verschil“. Voorwaarde voor de bedragen in euro, is wel dat u tegen valutarisico’s ingedekt bent, wat zeker niet onbelangrijk is voor Zuid-Amerikaanse landen.

Vooral Mexico is opzienbarend. Was dit niet het land die ten onder zou gaan aan één of ander griepje? Is dit niet de dichtste buur van de USA waar alle onheil vandaan kwam? En woont daar bovendien niet de rijkste mens volgens Forbes?

Terwijl een aantal mensen sinds de zomer 2009 hun stem schor schreeuwen om iedereen uit aandelen te jagen en enkel cash aan te houden, verdubbelden de meeste indexen in Zuid- en Midden Amerika hun koers op minder dan één jaar en zetten nu een All Time High neer. Bovendien zijn de munten van deze landen 10 à 15% in waarde gestegen tegenover de euro sinds september 2009. Van een “once in a lifetime opportunity” gesproken.

Naast de Bric en de Piigs heb je dus ook de CAMB landen: Chili, Argentinië (? Is dit niet het land dat al een paar keer failliet is gegaan?), Mexico en Brazilië. Hieronder vindt u de Bullruns sedert hun respectievelijk laatste dieptepunt:

Mexico IPC: (feb. 2009-2010): 17000-33500 (ATH): x 2* (of bijna 100%)

Argentinie B.A.M.I.: (nov.2008-2010): 800-2400(ATH): x 3* (=200%)

Chili IPSA: (nov.2008-2010): 2100-3800 (ATH): x 1,8* (>80%)

Brazilië Bovespa: (nov.2008-2010): 29000-70000: x 2,4* (of bijna 150%)

* deze cijfers zijn niet gecorrigeerd voor inflatie/wisselkoers.

Deze landen stelden daarom eisen om hun guldens en marken in te wisselen tegen euro’s: Het stabiliteitspact. Dit pact stelde 2 grote voorwaarden aan alle deelnemende landen:

1. Het begrotingstekort mag niet mee dan drie procent bedragen.
2. De overheidsschulden mogen niet meer dan 60% van het BBP bedragen.

Hierdoor hadden Nederland en Duitsland de voorwaarden geschapen om een sterke euro te behouden, naar analogie van hun eigen munten. Helaas moesten ze al van bij de start soepel zijn. Een land als België had namelijk op dat moment reeds een staatsschuld die boven de norm lag. De oplossing was dat België op zijn plechtig communiezieltje moest beloven om de schuld naar 60% te laten convergeren.

Hieronder vindt u 2 grafieken voor deze 2 normen van het volledig eurogebied:

Begrotingsdeficiet van de eurolanden

Overheidsschulden in % van het BBP

Men kan aanvaarden dat een beperkt aantal landen gedurende een evenzeer beperkte tijd niet aan de normen voldoen. Wanneer echter, zoals bij de totale schuld, voor het gehele eurogebied nooit aan deze norm werd voldaan en tegelijkertijd ook vaak de tweede norm niet gehaald werd, moet men concluderen dat dit stabiliteitspact nooit gewerkt heeft.

Men ziet duidelijk dat in 2009 dit pact eigenlijk dood en begraven is, temeer daar ook de bezielers ervan, NL en D, zich er niet meer aan  houden.  De euro is daarmee de facto een zwakke munt geworden en onderscheid zich niet van alle andere fiatmunten.

Dit uit zich ondermeer in het Griekse drama. Grieks overheidspapier waarop nauwelijks nog garantie is op terugbetaling, dient als onderpand voor het scheppen van  nieuwe euro’s bij de ECB. Hierdoor wordt het Griekse probleem over alle eurolanden verspreid en doet de ECB krak hetzelfde als de FED met Amerikaans staatspapier.

Al lijken deze gegevens erg, de waarheid is nog veel rampzaliger. Hoewel de focus op de Pigs ligt, zit eigenlijk de ganse wereld in hetzelfde schuitje, met de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk op kop. Het lijkt wel een race om het grootste deficit en het wordt alleen maar erger. Wat is er aan de hand?

Door de bankencrisis is ook de economie in een zware dip gekomen. Hierdoor hebben alle overheden 2 taken op zich genomen en zo de uitgavenpost vergroot:

1. Ze hebben besloten om de failliete banken niet te laten omvallen, maar te redden, de zogenaamde bailouts. Men heeft  miljarden naar de banken geschoven om ze te herkapitaliseren, zodat ze opnieuw wat solvabeler worden. Helaas is dit een bodemloze put. Alle banken zijn in se altijd failliet. Geen enkele bank overleeft een “run on the bank” of met andere woorden, wanneer iedereen zijn geld afhaalt, moet iedere bank zijn deuren sluiten. De meeste banken hebben slechts een reserve van 10% (of minder). Dit betekent eenvoudigweg dat wanneer iedereen zijn geld opvraagt, ze slechts 10% van uw kapitaal kunnen teruggeven. Het is al eerder gebeurd in Rusland en Argentinië. In Argentinië stond men ’s morgens op en geen enkele bank was nog open. Toen ze maanden later terug opengingen was het geld met 90% gedevalueerd.

Bij sommige banken is de situatie nog schrijnender. Via allerhande derivaten- en buitenbalans constructies, zijn de deposito’s tot 40 keer uitgeleend. Als dus slechts een paar procent van deze leningen niet wordt terugbetaald, valt deze bank om. Om deze banken te ondersteunen, hebben sommige overheden bovenop de reeds toegestopte miljarden ook nog eens voor honderden miljarden aan waarborgen gegeven voor deze uitstaande kredieten. Je mag er niet aan denken dat ze deze waarborgen zouden moeten betalen. Zelfs overheden hebben hier hun hand overspeeld.

Naast deze waarborgen aan de banken, hebben overheden ook waarborgen aan de particuliere spaarder afgegeven. Zo wordt iedere rekening in België en Nederland gewaarborgd door de overheid voor 100.000 euro. Reken maar eens uit hoeveel ze zouden moeten uitbetalen als alle banken door het dominoeffect omvallen. Volgens bepaalde bronnen zijn er in België meer rekeningen dan er Belgen zijn ( alle gedekte rekeningen samen zou het toch al gauw oven 500 miljard euro gaan in België).

Conclusie: Alhoewel de rust is teruggekeerd zijn alle banken nog altijd failliet. Helaas zijn nu ook de overheden massa’s geld kwijt en zwellen de overheidsschulden dramatisch aan.

2. De overheden (gisteren 6/2/10 nog bevestigd door de G7) hebben gezamelijk beslist om de slabakkende economie te ondersteunen door allerhande stimuleringsprogramma’s. Dit kost bakken met geld natuurlijk. Iedereen ziet de economie verbeteren maar heeft te weinig door dat dit zowat volledig steunt op deze stimuleringsprogramma’s. De herstellende economie is dus fake, maar ondertussen lopen de begrotingstekorten gigantisch op en zullen als een boemerang terug in ons gezicht komen op het moment dat men beseft dat deze schulden moeten gesaneerd worden. Vandaar dat de eerste pogingen in de PIGS landen al bijna op voorhand aan het mislukken zijn. Massale betogingen en stakingen zijn er reeds gepland. Verdere sanering zal niet alleen leiden tot nog grotere onlusten maar gewoon onhaalbaar lijken.

Door de lagere bedrijfswinsten of verliezen en grotere werkloosheid zijn de inkomsten fel verminderd. Minder belastinginkomsten, minder BTW inkomsten, maar grotere uitgaven voor diezelfde werklozen is vanzelfsprekend noodlottig voor de reeds met grote schulden opgezadelde overheden.

Hoe erg de situatie is, kan men het best zien in de Verenigde Staten. Iedere maand meldt men daar dat er een groot banenverlies is. In de werkloosheidstatistieken  komt dit niet zo tot uiting omdat deze cijfers gemanipuleerd zijn. Er worden meer categorieën niet meegeteld dan wel. (Veel mensen geven zich niet meer op als werkzoekende omdat het hopeloos is, zo toont de officiële statistieken 9,7% werkloosheid, de echte bedraagt echter 18%).

Nu geeft men aan dat er voor de USA een begrotingstekort is van ongeveer 10% van het BBP. Dit is natuurlijk zand in de ogen strooien. 10% lijkt erg, maar aanvaardbaar, de werkelijkheid is volledig anders:

geschatte inkomsten voor 2010: 2500 miljard dollar

reeds geplande uitgaven voor 2010: 3800 miljard dollar.

Of men geeft 1,5 keer meer uit dan er binnenkomt, dus een tekort van 50%. De truc is dus om het tekort niet uit te drukken tussen de inkomsten en de uitgaven, maar als een percentage van het BBP =wat alle Amerikanen produceren op 1 jaar. Je hebt dus leugens, grote leugens en … overheidsstatistieken.

Het waren niet van de minste bedrijven die om kapitaal verlegen zaten: ArcelorMittal, AB InBev en bv. Akzo Nobel.  Rente’s van 7 à 9% waren geen uitzonderingen (AB Inbev 9,75%). Gaandeweg daalde echter de onzekerheid en hierdoor zakte ook de risicopremie weg tot 2%. De trend gaat verder richting 1%.  Deze daling van de risicopremie bezorgde de kopers van deze obligaties een tweede voordeel. Door de dalende opbrengsten van nieuwe obligaties, stegen de 7% gevende obligaties in waarde. Bij verkoop ervan kan je een return halen van 15% mogelijks zelfs 20%.

Wie nu obligaties koopt heeft de goede trein gemist. De opbrengsten zijn nog iets beter dan staatsobligaties, maar de kans dat de rente op termijn (2 jaar) terug zal stijgen, is groter dan een verdere daling.

Zijn er dan nog interessante obligaties op de markt. Jazeker, indien u van een beetje risico houdt, kunt u misschien de Griekse staatsobligaties kopen. Die zijn op het ogenblik spotgoedkoop wegens hun grote begrotingsdeficit. De vrees voor een staatsfaillissement zit er goed in. De vraag is echter of het zover zal komen. De ECB heeft al laten weten dat Griekenland hun plan zal moeten trekken, maar je hebt nog altijd het IMF als ruggensteun. Het zou een unicum zijn dat een euroland failliet gaat, maar ik zou er mijn hand niet voor in het vuur willen steken.

Nochtans, Sedert  1 januari 2010 is er een nieuwe wet van kracht in de Amerikaanse staat Georgia dat naast de papieren dollars ook zilver en goud wettige betaalmiddelen worden om schulden te vereffenen. Ook de Staat zelf zal van beide metalen gebruik maken als betaalmiddelen.

Hier in België en Nederland zijn we zo ver  niet.  De  koper van  zilver wordt zelfs  zwaar benadeeld door de BTW heffing (B: 21%, NL 19%), maar  ook de handelaar in zilveren munten of baren is hier het slachtoffer van. Het is niet logisch dat over een betaalmiddel BTW moet betaald worden, net zomin als er over papieren geld zoals de euro, dollar of pond dit hoeft. Deze ongerijmdheid maakt beleggen in zilveren munten en baren minder interessant.

Een Nederlandse handelaar Jeroen Pluijmen gaf volgende uitleg bij een reactie op een artikel in het beursboxforum met betrekking tot BTW op zilver:

Koop je binnen Nederland bij een handelaar zilveren munten, dan zal deze handelaar in beginsel het hoog tarief moeten hanteren.
Echter … de populaire zilveren munten komen niet uit Nederland en zullen door de handelaar moeten worden ingevoerd. Het Nederlandse systeem hanteert het laag tarief bij invoer. De Nederlandse handelaar zal in beginsel deze BTW (laagtarief) af dragen in Nederland.

Maar, er is één uitzondering. Als betreffende handelaar van de Belastingdienst toestemming heeft om verruiming in de margeregeling toe te passen (zoals wij deze hebben), zal de handelaar bij inkoop de BTW af dragen in het land van herkomst (of in Nederland zonder deze bij de aangifte BTW als vooraftrek BTW in mindering te brengen). De handelaar kan de zilveren munten dan verkopen door de margeregeling toe te passen. Bij de margeregeling is er geen sprake meer van laag of hoog tarief, de handelaar draagt over de marge 19% BTW af (dus niet over de omzet).

Beste is dit te verduidelijken middels een voorbeeld. De handelaar koopt een zilveren munt in voor E 100,00 exclusief BTW (invoer).
Hij wil op deze munt E 10,00 netto verdienen.
Gemakshalve gaan we ervan uit dat het laagtarief 6% is en het hoogtarief 19%.
Laten we er even van uitgaan dat betreffende munt in land van herkomst een wettig betaalmiddel is.

Situatie 1:
Handelaar heeft geen toestemming van de Belastingdienst om de margeregeling toe te passen.
De verkoopprijs (incl 19% BTW) zal in deze situatie dan E. 130,90 bedragen.
(exclusief is dit E. 110,00)

Situatie 2:
Handelaar heeft wel toestemming van de Belastingdienst om de margeregeling toe te passen.
De verkoopprijs zal dan E. 117,90 bedragen.

In situatie twee bedraagt de inkoop E. 106,00.
De BTW op de nettomarge (E. 10,00) bedraagt E. 1,90. Tesamen is dit E. 11,90. Dit bedrag bij de inkoop optellen et voila

Dit is de enige en juiste manier hoe om te gaan met BTW bij zilveren munten.

Koop je dus bij een handelaar die zijn munten exclusief BTW aanbiedt, dan betaal je hier gewoon 19% BTW over.

In hoeverre deze mogelijkheid ook in België kan, dat laat ik even in het midden.
Het Ministerie van Financiën ziet zilver niét als iets waar je in investeert, derhalve is de verkoop tegen 6% (of zelfs tegen 0% zoals goud) niet aan de orde.

In een volgende reactie voegde hij er nog bij:

Handel in zilverbaren binnen de EU.
Op zilverbaren geldt het hoogtarief BTW. Als Nederlandse handelaar is het dus mogelijk om binnen de EU te leveren vrij van BTW mits de afnemer in het bezit is van een geldig BTW-nummer. Dit is de zogenaamde Intracommunautaire Levering.

Echter … jaja (het zou eens niet zo zijn), als een afnemer buiten Nederland zijn zilverwaren vrij van BTW wil kopen, in het bezit van een geldig BTW-nummer en deze a contant in Nederland wil afnemen en afrekenen heeft de Nederlandse handelaar een probleem.

De Nederlandse handelaar zal aan de Belastingdienst moeten kunnen aantonen dat deze goederen ook daadwerkelijk de grens hebben verlaten. BTW-nummer of niet, kan de handelaar (verkopende partij) dit niet aantoonbaar maken (contant en afgehaald), dan zal de handelaar de BTW alsnog moeten afdragen … keiharde kosten dus!

Wij leveren dus ook absoluut niets buiten Nederland a contant. Zowel een bankoverschijving als een bewijs van verzending zijn voor de Belastingdienst afdoende om aantoonbaar te maken dat de goederen het land hebben verlaten en dus terecht als IC-levering in de boeken kunnen worden weggeschreven.

Al wie het  hiermee eens is, stel ik voor een briefje te sturen naar een parlementslid/minister in België of Nederland om dit aan de kaak te stellen. Zelfstandigen kunnen dan misschien gelijk een terugvordering van de BTW vragen over hun geld op de rekening die door inflatie (negatieve toegevoegde waarde) aangetast  is geworden. 

Vooraf een aantal afspraken. Het heeft geen zin om hier de perfect juiste cijfers te hebben, op het eind zal duidelijk worden waarom. U moet ook weten wat de definitie van geld is, namelijk een handig tussenruilmiddel om 2 verschillende goederen te ruilen. Hoeveel levende schapen u moet ruilen tegen een auto is nogal moeilijk. Daarom gaan we eerst de waarde bepalen van de auto en daarna van een levend schaap. Daarvoor hebben we een rekeneenheid nodig. Dit kan een tel-eenheid zijn (muntstukken, briefjes met een cijfer erop), gewichtseenheden (goudgrammen) of zelfs volume-eenheden, als het maar berekenbaar is.

Zo stellen we vast dat een auto bvb. 100 eenheden waard is en een schaap 8. Hier duikt al onmiddellijk een nieuw probleem op. Ofwel moeten we 12, ofwel 13 levende schapen geven voor 1 auto. Een half levend schaap ruilen, is nogal moeilijk. Daarom gaan we de schapen eerst ruilen tegen een tussenruilmiddel van GELIJKE waarde. Dit ruilmiddel kan dan weer tegen GELIJKE waarde worden geruild tegen een auto. Een tussenruilmiddel moet dus dezelfde waarde kunnen aannemen als de te ruilen goederen. Lange tijd is dit   goud en zilver geweest, omdat hun gewicht een perfecte rekeneenheid was en deze metalen relatief gemakkelijk te verdelen zijn. Slimmeriken hebben uiteindelijk goud en zilver vervangen door geldpapier met cijfertjes erop. Papier zelf heeft natuurlijk nauwelijks waarde, het krijgt slechts zijn waarde als het gedekt wordt door een tegenwaarde.

Deze tegenwaarde kan van alles zijn. Zo hebben aandelen als tegenwaarde een stukje van een onderneming, obligaties zijn dan schuldbewijzen van een leningen en zo was 1 dollar niets anders dan een wissel die recht gaf op 1/20,67 ste ounce goud. Dit laatste is redelijk belangrijk: de waarde van de dollar hing dus volledig af van goud of anders gezegd iedere dollar werd/wordt gedekt door goud. In verschillende stappen heeft men de vaste verhouding van dollar en goud losgelaten en kon de dollar aan zijn onophoudelijke inflatie-rit beginnen.

Waar staan we vandaag?

Men kan eenvoudig de M2 van de dollar afzetten tegen de dekking in goud.

(M2= al het chartaal en giraal geld + korte termijn deposito’s in een bepaalde munt, zie ook hoeveel-geld-is-er-in-omloop-deel-1/). Waarom M2?  Omdat het de enige cijfers zijn die nog gepubliceerd worden door de Federal Reserve).

Een korte berekening leert ons het volgende:

M2: 8391 miljard dollar, goud in bezit: 8133 ton

8,4.10 (macht 12) dollar : 8,1.10 (macht 9) gram goud is ongeveer 1030 dollar voor 1 gram goud of 32.000 dollar/ounce goud.

We kunnen iets gelijkaardigs doen voor de euro:

M2: 8213 miljard euro, goud in bezit: 10484 ton

8,21 . 10 (macht 12) euro : 10,48 . 10 (macht 9) gram goud is ongeveer  780 euro voor 1 gram goud of 24.000 euro/ounce goud.

(1 ounce= 31,103 g)

Hierbij een aantal belangrijke opmerkingen:

1. Bovenop de M2 is er nog veel meer aan papieren rommel uitgegeven, zodat deze uitkomst slechts een minimum is, maar de echte verhouding ligt wellicht nog een factor hoger (2 maal?, 5 maal?????)
2. Dit betekent dat de dollar en de euro  minstens 30x overgewaardeerd zijn.
3. Een eigenaardigheid is dat de verhouding euro/dollar in deze berekening nauwelijks verschilt met de huidige verhouding van de overgewaardeerde waarde. Een bewust spelletje van de centrale banken om gelijklopend te inflateren? Met andere woorden: door gelijke tred te houden, ondersteunen ze eigenlijk elkaar, waardoor er een soort labiel evenwicht is.
4. De veranderende hoeveelheid goud in de wereld heeft slechts een beperkte invloed op deze cijfers, alsook de waarde van goud ten opzichte van andere goederen.  Het grootste verschil zit hem in de stijgende geldhoeveelheid zonder dekking.

Conclusie: Ik geloof dus helemaal niet dat de dollar in zijn eentje zal crashen (geleidelijke en tijdelijke waardedalingen of stijgingen tussen de munten onderling kan natuurlijk wel).  De enige mogelijkheid is een crash van het volledige geld fiatsysteem. Tot dan wordt  de dollar-euro-yenfiatgeld wellicht de grootste zeepbel aller tijden.