Best nog eens herhalen hoe Smith erover dacht. Uit zijn citaten blijkt overduidelijk dat hij geen hoge pet van regeringen ophad:
” Veel grote naties steken zich zodanig in de schulden, zodat ze voortdurend belastingen zullen moeten heffen om aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, m.a.w. de toekomst wordt  zwaar gehypothekeerd om toch maar de problemen van vandaag te verlichten ”
” De eerste kunst die regeringen leren, is het geld uit de zakken van de mensen kloppen.”
Wat  er nu  gebeurt, is wat Smith wou bestrijden met kapitalisme. Meer zelfs, het kapitalisme bestaat niet meer. Hoe kun je anders de nationalisaties noemen van banken, verzekeringsmaatschappijen en autoconstructeurs? In een kapitalistisch systeem is het niet aan de overheid om auto’s te bouwen of verzekeringen te verkopen.
Verder hekelt Smith ook de willekeur van overheden. Ook dat aspect tiert welig vandaag. Waarom redt de overheid de ene bank wel en de andere niet? Waarom worden Fortis, KBC, Dexia en ING door de overheid gered en DSB niet? Waarom werden Lehman Brothers en nu bijna 100 kleine banken in de USA niet gered, maar Fannie Mae, Freddie Mac, Chrysler en General Motors wel? Dit is allesbehalve kapitalistisch.
Een kapitalistisch systeem kent een zuivering. Deze komt door middel van een recessie, waarbij door concurrentie de sterkere overblijven en de economie terug een relance kan krijgen doordat scheve situaties terug rechtgetrokken worden. Ieder ingrijpen van de overheid verstoort dit proces en zorgt soms voor nog een schevere situatie. Dit is niet kapitalistisch.
Adam Smith kantte zich ook tegen protectionisme en waarschuwde voor … financiële zeepbellen wanneer overheden het kapitalisme proberen te onderdrukken.
Het is verwonderlijk hoe Alan Greenspan, de voormalige FED voorzitter, mede veroorzaker van de huidige ellende, nu plots weer nieuwe ideeën heeft. Hij zegt : Als banken ” too big to fail” zijn, is dat gewoon omdat ze te …groot zijn. Splits ze op en het probleem is van de baan. Daar heeft hij wel een punt natuurlijk, alleen een beetje gek omdat hijzelf geholpen heeft deze banken zo groot te maken.

“Er is geen kunst die een regering sneller onder de knie krijgt dan geld kloppen uit de zakken van het volk”

Adam Smith

Adam Smith (1723-1790) hoeft nauwelijks te worden voorgesteld. Hij is gewoon “mijnheer Kapitalisme“. Door eigenbelang wordt de maatschappij beter was zijn motto. Een tweede citaat van hem maakt dit duidelijk:

“Het is niet vanwege de goedheid van de slager, de brouwer of de bakker dat wij ons eten verwachten, maar vanwege hun eigenbelang.”

Zijn boek “Wealth of Nations” was zijn meesterwerk en behoort tot de belangrijkste economische boeken en is de bijbel voor kapitalisten.

Hij had duidelijk geen hoge pet op met regeringen en overheden, die hij enkel een duidelijk, wel omschreven en beperkte rol toedichtte. Willekeurige inmenging en protectionisme zijn uit den boze, vandaar het eerste citaat. Overheden maken altijd schulden die moeten betaald worden door het opleggen van belastingen en daardoor de toekomst hypothekeren. Niet mis voor iemand die dit reeds 235 jaar geleden schreef.

Tevens was hij een groot voorstander van arbeidspecialisatie. Dat dit leidde tot het beruchte bandwerk bevorderde misschien wel de efficiëntie van een onderneming, maar zorgde ook voor weinig arbeidsvreugde en veel leed, zoals prachtig uitgebeeld werd door Charly Chaplin in “Modern Times”.

Toch had hij hoegenaamd geen slechte bedoelingen met “zijn kapitalisme”, dit bewijst dit derde citaat van hem:

“Geen enkele maatschappij kan het goed gaan en gelukkig zijn, waarvan het grootste deel van de leden arm en ellendig is.”

Hier volgt een kort verslag van het gesprek:

Hillary: “Mag ik u feliciteren met de schitterende olympische spelen vorig jaar.”

Yang Jiechi: “I hate you and America .”

Hillary: “Wij, Amerika zijn de grootste economie van de wereld en zouden China een gunst willen vragen.”

Yang Jiechi: “I hate you and America.”

Hillary: “U weet dat wij als echte Amerikanen nogal veel geld nodig hebben. We hebben zopas weer een triljoen dollar beloofd en die hebben wij eigenlijk niet.”

Yang Jiechi: “I hate you and America.”

Hillary: “Ik weet dat jullie ons in het verleden altijd geholpen hebben om ons geld te lenen, zou je het nu nog één keer willen doen?”

Yang Jiechi: “Met alle chineze maar niet met den deze. Door al dat geld dat jullie bijmaken, zijn de dollars die wij hebben veel minder waard geworden.”

Hillary: “Ik beloof U dat het de laatste keer zal zijn. Ik ben bereid om mijn allerliefste goed aan u te geven.”

Yang Jiechi: “Zonder harde onderpand gaat het niet door. Wat is dat dan, uw allerliefste goed? “

Hillary: “eh, … mijn kredietkaart? “

opnieuw 295 miljoen euro foerti(s)! (tekening humo)

Bij rechtspraken in België is er meestal maar 1 winnaar: De rechtbanken zelf. Het duurt jaaaaren (soms tientallen jaren!) eer er een rechtspraak ten gronde wordt uitgesproken. De betrokken partijen zijn dan meestal enorme sommen kwijt en jaren van hun leven. Vele rechtszaken verjaren zelfs. In beroep is de kans reëel dat er een ander vonnis geveld wordt als in eerste aanleg, en al zouden beiden het een keer eens zijn, dan heb je nog altijd cassatie of het Europees Hof om alles terug naar af te sturen. Daarom: probeer tot een oplossing “in der minne” te komen en net dit heeft Leterme verzaakt in het Fortis-dossier.

Over de grond van de zaak spreek ik mij niet uit. Al zijn er enorme bedenkingen bij te maken. In België schreeuwt iedereen moord en brand omdat de “scheiding der machten” in onze democratie geschonden is. Dit ontken ik niet, maar van een scheiding der machten is er in België allang geen sprake meer, want waar is de scheiding tussen de wetgevende en uitvoerende macht? Die is al lang dood en begraven. Beide “machten” zitten in handen van dezelfden, nl. de regerende partijen. Wij leven dan ook in een particratie i.p.v. een democratie. Hierover hoor ik echter nergens “moord en brand” schreeuwen. En wie heeft er decennialang de rechters benoemd?

Terug naar de Fortissen. Bedrijven die in rechtszaken verwikkeld zitten, hebben een probleem. Dit kost hun geld en vooral tijd die ze eigenlijk nodig hebben om hun bedrijf fatsoenlijk te leiden. In deze moeilijke tijden moeten de Fortissen zich vooral concentreren op hun kerntaak: Bankieren. Door deze rechtszaken is dit moeilijk. Niet dat ze dit beseffen, want waren ze het bankieren niet al een paar jaar vergeten?

Het dreigt slecht af te lopen met de Fortissen. Ziehier een lijstje van belanghebbenden die mee kunnen beslissen over hun toekomst:

Fortis holding, de Belgische, Nederlandse en Luxemburgse overheid, BNP Paribas (aankoop Fortis bank België), Deutsche Bank (beslist mee over samengaan van ABN Amro en Fortis bank Nederland), Vereniging van Effectenbezitters NL, advocatenkantoor Modrikamen, Deminor, Test Aankoop, spaarverlies, diverse rechtbanken in Europa, … m.a.w. veel te veel partijen die belangen hebben, waardoor je in padstellingen terecht komt of waardoor er geen (goede) beslissingen meer kunnen genomen worden.

Na de uitspraak door de rechtbank heeft Modrikamen Leterme aangeboden om tot een onderhandelde oplossing te komen. Had Leterme dit gedaan, was hij wellicht nog altijd eerste minister.

Waarom is dit zo schadelijk? Zoals al eerder gezegd moeten de banken zich met hun kernactiviteit bezighouden en niet met rechtzaken. Vervolgens zorgt dit voor veel onzekerheid bij personeel en bij klanten. Onzekerheid is zowat het slechtste wat hun nu kan overkomen in deze moeilijke tijden. Als nu ook de klanten massaal gaan weglopen (je kunt ze geen ongelijk geven), wat blijft er dan nog van die banken over?

Deze onzekerheid heeft de Fortis holding alvast 295 miljoen euro of anderhalve keer de verwachte jaarwinst gekost. Het verlies komt voort uit valuta transacties. Fortis kocht voor de verkoop aan BNP Paribas Amerikaanse dollars en Britse ponden. Fortis moest zijn deel in een te verkopen probleemkredieten portefeuille in die valuta voldoen, omdat die leningen in dollars en ponden zijn. Na de rechterlijke uitspraak besloot Fortis de dollars en ponden weer te verkopen. Het verlies dat het bedrijf daarop leed, werd veroorzaakt door de recente waardedaling van beide munteenheden.
Het netto eigen vermogen van Fortis is door het extra verlies gedaald naar 6,4 miljard euro. Een week geleden maakte het bedrijf zijn financiële positie bekend naar aanleiding van het opschorten van de verkoop aan BNP. Toen liet Fortis weten een vermogen te hebben van 6,7 miljard euro.

Er wordt al luidop om het ontslag van bestuurder De Boeck geroepen. Alweer. De zoveelste in de rij. Alvast opnieuw een prestatie om na één maand in functie de Fortis holding verder het moeras in te duwen (300 miljoen foetsie). Wordt vervolgd.

Bush werd 7 jaar naéén in België verkozen tot “LUL” van het jaar. Dit was nog nooit voorgekomen en dit record zal wellicht ook nooit meer gebroken worden. Alleen het laatste jaar moest hij de eer laten aan eerste minister Yves Leterme (contradictorisch werd deze laatste in dezelfde Pop Poll ook tot man van het jaar verkozen).

Was dat dan geen mooi gebaar van Bush om deze 17 miljard te geven? Voor zichzelf zeer zeker. Want wat is de belangrijkste voorwaarde voor deze “lening”?

De autoconstructeurs moeten deze lening terugbetalen op 31 maart 2009 als ze niet kunnen bewijzen dat ze een rendabele onderneming zijn. Natuurlijk gaan ze dat niet kunnen. GM bijvoorbeeld is al 2 jaar virtueel failliet (negatieve boekwaarde) en in deze periode zijn de zaken alleen maar verslechterd en zullen nog slechter worden in het eerste kwartaal van 2009.

De enige bedoeling van Bush is om de autoconstructeurs niet onder zijn presidentschap failliet te laten gaan. Die eer zadelt hij Obama mee op. Kwestie van de Democraten een vliegende start (lees ondergang) te geven.

Maanden geleden schreef ik in een reactie op een artikel dat het waarschijnlijker zal zijn dat men 7000 miljard zal nodig hebben i.p.v. de 700 miljard die men in de herfst heeft goedgekeurd om de banken te redden.

Na de financiële meltdown in Amerika dreigt nu immers een volledige economische meltdown. Het is nu al quasi zeker dat Obama direct met een nieuw plan van 700 miljard zal afkomen om deze tweede meltdown tegen te houden. CNBC rekende een maand geleden uit dat de crisis al 4300 miljard heeft gekost (zie artikel). Met deze nieuwe injectie zal men de 5000 miljard benaderen. Ik begin zowaar te twijfelen of mijn eerste cijfer van 7000 miljard genoeg zal zijn.

Maar is dit eigenlijk een probleem? Nu de FED de rente heeft laten zakken tot nul, hebben ze in feite maar 1 taak meer: het uitgeven van nieuwe certificaten oftewel: HET BIJDRUKKEN VAN DOLLARS.

Oom Tom deed wat hem als slaaf opgedragen werd, hoe onmenselijk ook. Hij werd geslagen, geschopt en vernederd tot de dood als verlossing kwam. Het verhaal speelde zich af in de eerste helft van de 19de eeuw in Amerika. Dat het boek een politieke aanklacht was, besefte ik toen als kind niet, maar het heeft wel een enorme indruk op mij achtergelaten. Slavernij bestaat al zolang er mensen bestaan, toch is het in geen enkele situatie goed te keuren. Men schat dat er tot 20 miljoen mensen uit Afrika ontroofd zijn door vooral Amerika en Engeland, toch geen enkel Westers land gaat vrijuit ook NL en B niet. Verontschuldigingen of spijtbetuigingen heb ik nauwelijks gehoord. Zou Tom ooit vermoed hebben dat één van zijn nazaten alle blanken een lesje zou leren en het tot president van het door blanken gedomineerd land zou brengen? Het boek zou uiteindelijk een enorme bijdrage leveren tot de afschaffing van de slavernij.

Meer dan honderd jaar later stond opnieuw een afro-amerikaan op, Martin Luther King (nobelprijs winnaar). In de jaren 1950-1960 kwam hij op voor de burgerrechten van zijn volk. Als was de slavernij afgeschaft, het bleven tweederangs burgers met minder rechten dan de blanken, en een veel harder leven. Opnieuw was zijn verzet geweldloos, net als bij oom Tom. M.L.King had een droom: dat alle voormalige slaven en blanke overheersers samen aan tafel konden zitten, in alle gelijkheid en vrijheid. Obama heeft die droom voor een groot deel bewaarheid. M.L.King werd ook vermoord, net als oom Tom. Toch is zijn bijdrage voor de Amerikaanse samenleving enorm belangrijk geweest. Geleidelijk aan kwamen er meer burgerrechten voor zijn volk met als apotheose de president van Amerika.

Barrack Obama is vergelijkbaar met King, zeer intelligent en een enorme redenaar. Hij heeft ook bewezen dat de strijd van oom Tom en M.L.King niet nutteloos geweest is. 2008 zal een groot geschiedenis jaar worden, tot hiertoe was de credietcrisis historisch, toch vind ik de eerste zwarte Amerikaanse president nog belangrijker. Misschien zet hij wel een punt achter de blanke overheersing van de wereld en met de opkomst van China en India heeft hij partners. Zijn eerste taak is Amerika terug op de rails zetten. Zijn tweede is definitief komaf te maken met de ellende van zwart Amerika. Zijn derde opdracht is om zijn roots, zwart Afrika, terug op de wereldkaart te zetten.

Wat kan de wereld zich beter wensen: Barrack Obama, als leider van de wereld, het product zijnde van zwart en blank?