Beleggers willen geen Chinese aandelen meer, uit angst voor een economische terugval, sociale onrust en bovenal uit angst voor bedrog. Er zijn immers wat fraude zaken boven water gekomen.

Is daarom de hele mand met appels verrot? Ik denk het niet. Hier ligt een enorme kans voor beleggers met lef.

We vergelijken dit met Sir Templeton. Hij is beroemd geworden vanwege zijn opmerkelijke beleggingsmethode. De eerste keer dat hij die toepaste was in 1937. Door de grote depressie waren er veel aandelen op de Amerikaanse beurs onder de $1 per stuk gekomen. Templeton leende 10.000 dollar en kocht een lading aandelen puur omdat ze onder de $1 per aandeel noteerden. Hij keek verder nergens naar.

Na niet te lange tijd kon hij de portefeuille verkopen voor 40.000 dollar, waarmee de basis van zijn enorme vermogen gelegd was (Een dollar was toen heel wat mee waard als dat deze nu waard is).

Ik heb nu een variant op deze methode bedacht. In 2010 was er een flink schandaal betreffende in Amerika genoteerde Chinese aandelen. In enkele gevallen lijkt fraude voor de hand te liggen. Als gevolg daarvan zijn bijna alle kleine Chinese aandelen die in Amerika noteren zeer fors in waardering onderuit gegaan. Koers/Winst verhoudingen van tussen de 2 en 7 zijn geen uitzondering. Beleggers weten namelijk nog niet welke wel en welke niet uiteindelijk een fraude zullen blijken te zijn.

Wat ik nu heb gedaan, is 49 aandelen uitzoeken, waarvan ik er uiteindelijk 25 in een portefeuille heb gestopt. Kopen en houden is vervolgens het devies aan beleggers, net zoals Templeton dat indertijd deed.

Bestel hier! ( of klik  hier voor meer informatie. )

Of je nu 1000€ te beleggen hebt of 1000000€, in se blijft het karakter van aandelen beleggen hetzelfde, we onderscheiden drie gevallen:

1. Cash aankoop van aandelen: normale risico van aandelen

Je moet er van uitgaan dat je de volledige inleg kan verliezen. Ieder aandeel heeft de “potentie” om tot nul terug te vallen. Wie aandelen Fortis, Bear Stears of GM in bezit had, weet er van mee te praten. Je kan op 2 manieren beleggen: een goede= zonder emotie en een slechte. Bij deze laatste laat je de verkoop of aankoop afhangen van je gevoel op het moment dat je handelt. Heel vaak laten beleggers dan hun verliezen oplopen en kunnen geen afscheid nemen van hun positie. Ze maken er dan een langetermijn (verlieslatende) positie van i.p.v. de wellicht bedoelde snelle winst.

Toch kan ook de emotieloze belegger zware verliezen lijden. Deze belegger koopt en verkoopt aan -op voorhand-bepaalde koersen door stops en limieten in te bouwen. Toch heeft ook hij hier niet alles in de hand. Wat als een aandeel geschorst wordt en later aan een fractie van de koers weer opent (Fortis)? Wat als er een gap is tussen de vorige sluitingskoers en de openingskoers die ver onder de stop ligt? Vooraf goed weten waar de risico’s liggen, geeft een beter inzicht in mogelijke verliezen.

2. Aankoop van aandelen op margin: verhoogd risico

Stel dat je aandelen koopt met 50% cash en de rest op margin. Hiermee creëer je een hefboomeffect waarbij het rendement verdubbelt ten opzichte van 100% cash. Dit lijkt alweer zeer verleidelijk. Je kan dus dubbel zoveel aandelen aanhouden voor dezelfde investering. De andere, niet onbelangrijke, kant van de medaille, is dat waar bij punt één, je enkel je volledige investering kunt verliezen, nu een meervoud kunt verliezen naargelang van het percentage margin je gebruikt. Met dit verhoogd risico geen rekening houden, is daarom ook een zware fout.

3. Het shorten van aandelen: ongelimiteerd risico

Hierbij beleg je omgekeerd: Je verkoopt eerst aandelen die je niet hebt en koopt ze nadien terug. Deze methode is ideaal bij een dalende beurs: je koopt ze dan namelijk goedkoper terug dan je ze verkocht hebt, waardoor een winst ontstaat, je blijft namelijk aan de wet: verkoop hoog en koop laag voldoen.

Aandelen verkopen die je niet hebt, is iets bizar. Eigenlijk leen je eerst die aandelen bij je broker. Deze broker gaat ze halen bij een andere klant die deze aandelen bezit.  Dit is pervers, want de nietsvermoedende belegger wordt hierdoor gerold. Terwijl de belegger aandelen koopt in de hoop dat ze stijgen, worden ze door de broker/shorter gebruikt om de prijs naar beneden te krijgen doordat ze verkocht worden. Wie tegen dit soort praktijken is, kan zoals ik, laten weten dat je niet toelaat dat je aandelen gebruikt worden voor het shorten.

Voor het shorten van aandelen heb je een margin account nodig. Hierdoor moet er al een belletje rinkelen. Wie aandelen verkoopt, ontvangt cash op zijn rekening. Doordat aandelen onbeperkt kunnen stijgen, is ook het mogelijk verlies onbeperkt, je moet ze immers op een bepaald moment terugkopen. Hierbij kan ook de belegger die met stops en limieten werkt weeral verrast worden door gaps (zie 1). Daarom zal de broker  margin eisen die boven het ontvangen verkoopbedrag zal stijgen om dit risico in te dekken.

Conclusie: Aandelen behoren tot een hoog risicoprofiel. Gekochte aandelen met cash hebben een gelimiteerd verlies (uw volledige inleg), gekochte aandelen on margin hebben een gelimiteerd verhoog verlies (uw volledig inleg maal de margin) en geshorte aandelen kennen een zeer hoog risicoprofiel met ongelimiteerde verliezen. Eénmaal zich volledig bewust van de risico’s, kan men zich concentreren op de winsten die er zeker te behalen zijn.

Een aantal vooraanstaande kenners hebben daar al frequent hun licht laten op schijnen, maar hun uitkomsten staan pal tegenover elkaar. De tweede vraag die zich stelt: hoe zal goud zich gedragen in deze wel zeer explosieve tijden. Een overzicht:

Bob Prechter, een amerikaans schrijver (vele bestsellers zoals: Verover de Crash) en oprichter van Elliot Wave International   is overtuigd van deflatie in de USA. Door werkloosheid en bankroeten vermindert de geldhoeveelheid in USA dollar, hierdoor zou de dollar (geld) schaarser en dus meer waard worden.

Peter Schiff, voorzitter van Euro Pacific Capital en voorspeller van de huizenbubble, kredietcrisis en de financiële meltdown, is het helemaal eens over de argumenten van Prechter. Maar het gevolg daarvan is geen deflatie maar inflatie. Omdat de dollar (fiat geld) nu geen deel meer uitmaakt van de goudstandaard.  In vergelijking met goud is er inderdaad deflatie (goederen en diensten worden goedkoper ten opzichte van goud). In vergelijking met de usa dollar (fiat geld) is er inflatie (goederen en diensten worden duurder ten opzichte van fiat geld). Schiff bestrijd ook het argument dat de geldpers de krimpende geldhoeveelheid niet kan bij houden.  Dollars zijn dan wel schaars in biljetten, maar niet giraal.

Een Nederlandse Warren Buffett fan beweert dan weer dat beleggen in goud (de staafjes opslaan achter uw boeken in de kast) een slechte investering is. Goud volgt hoogstens de inflatie en brengt geen dividend op. In vergelijking met aandelen (gemiddelde jaarlijkse return 8%) is goudbelegging maar povertjes, aldus deze Warren Buffett adept.

Een kennis van mij, Tom Lassing van TrendSpecialist ziet een heel andere rol weggelegd voor goud. Je moet goud niet enkel zien als een belegging, maar vooral als bescherming van uw vermogen. Papieren geld kan uit het niets gecreëerd worden en heeft al lang geen tegenwaarde meer. Op het moment dat iedereen dat door heeft, kan het wantrouwen in papieren geld snel groter worden. Het papieren geld verliest dan zeer snel waarde en dan kan je maar beter goud hebben dan cash.

Bloomberg news

In het bewuste weekend, zo’n jaar geleden, toen de financiele crisis uitbarstte en grote investerings maatschappijen en banken als AIG en Lehman Brothers wanhopig op zoek waren naar miljarden dollars om het hoofd boven water te houden kreeg Buffett vlak voordat hij naar een feestje moest een telefoontje van Bob Diamond van Barclays Capital.

Die was bezig met een plan om het noodlijdende Lehman Brothers over te nemen en wilde daarvoor de hulp van Warren Buffett inroepen. Buffett had echter geen tijd om het verhaal van Diamond aan te horen en vroeg of hij e.e.a. op de fax kon zetten. Toen Warren Buffett later die avond weer thuis kwam zag dat Bob Diamond hem niets gefaxed had en nam hij dus aan dat zijn hulp niet meer nodig was. Enfin, Lehman Brothers ging failliet en de financiële crisis was een voldongen feit.
Ruim tien maanden later vroeg Warren Buffett aan zijn dochter wat dat kleine indicator icoontje toch was wat al maanden in het display van zijn mobieltje stond. Buffett geeft overigens toe dat hij niet veel meer kan en snapt van zijn mobieltje dan de belfunctie Welnu, dat icoontje was de melding dat er een Voicemail op hem stond te wachten. Je voelt het natuurlijk al aankomen. De betreffende Voicemal was de informatie die Bob Diamond tien maanden daarvoor met Buffet wilde doorspreken om te peilen of de multi-miljardair het reddingsplan voor Lehman Brothers zag zitten en er in wilde participeren.  Het is natuurlijk bizar dat Warren Buffett niet eens weet hoe hij zijn voicemail moet afluisteren, maar van de andere kant had hij Bob Diamond ook gevraagd om de informatie per fax aan te leveren.
Natuurlijk zullen, en kunnen, we nooit zeker weten of Lehman Brothers gered zou zijn als Warren Buffett alle info over het reddingsplan wel gekregen had, maar het is wel een bizar verhaal.
geschreven door Ron Smeets (www.dutchboys.nl), het origineel vindt u hier (the wall street journal).
Ik heb moeite om dit te geloven maar het blijft een mooie anekdote, volledig in de lijn met Buffett’s werkwijze.

Tijdens mijn vergelijkende studie tussen de aandelen GM en Renault (zowat een jaar geleden gestart), kon ik maar niet begrijpen dat er mensen aandelen GM kochten. Het faillissement was reeds vorig jaar zonneklaar, maar dit weerhield niet dat er nog voor miljarden dollars GM aandelen werden gekocht tot aan de faling.
Toen de faling een feit werd, verwachtte ik dat het aandeel snel naar nul zou dalen. Niet dus. Het noteert nog steeds aan 75 cent.
Een mogelijke verklaring zou kunnen zijn dat er nog steeds verwarring is tussen het nieuwe GM en het oude. Nochtans is dit duidelijk. Het nieuwe GM is niet beursgenoteerd (in handen van de Amerikaanse overheid), terwijl het oude GM met ticker MTLQQ (Motors Liquidations) failliet is. Wie failliet zegt, weet dan dat er voor de aandeelhouders meestal geen waarde meer overschiet.
Dit wordt bevestigd op hun eigen website : http://www.motorsliquidation.com

Investor Alerts
None of the publicly owned stocks or bonds issued by the former General Motors Corporation, including its common stock formerly traded as “GM”, are or will become securities in the General Motors Company (”new GM”), which is an independent company. All of these securities relate to Motors Liquidation Company and will be treated in accordance with the provisions of the U.S. Bankruptcy Code and the rulings of the Bankruptcy Court.
Management continues to remind investors of its strong belief that there will be no value for the common stockholders in the bankruptcy liquidation process, even under the most optimistic of scenarios. Stockholders of a company in chapter 11 generally receive value only if all claims of the company’s secured and unsecured creditors are fully satisfied. In this case, management strongly believes all such claims will not be fully satisfied, leading to its conclusion that the common stock will have no value.

Hoe optimistisch moet men zijn om toch nog te geloven in waarde van dit aandeel. Ook de sec en Finra sturen dezelfde waarschuwing uit: http: //www.sec.gov /investor/alerts/bankruptcygmalert.htm

The SEC and FINRA are issuing this Alert because we believe there may be widespread misunderstanding by investors that stock in the “old” General Motors Corporation (now known as Motors Liquidation Company) is related to the “new” General Motors Company (new GM). FINRA halted trading in old GM (which had been using the GMGMQ trading symbol) on July 10, 2009, and has since issued a new ticker symbol for the old GM stock—MTLQQ—to avoid having it confused with the new GM, which currently has no publicly traded securities.
This Alert also reminds investors that holding shares of any company involved in bankruptcy, or buying shares in a bankrupt company in the hope that those shares will surge in value down the road, are highly risky courses of action.

Ik wil hier geen waardeoordeel vellen over andere aandelen, maar pennystocks, het blijft een aparte,  onbegrijpelijke wereld.
Hoe het nieuwe GM uit het oude is ontstaan, is even onbegrijpelijk. Chantage, fraude en manipulatie met de Amerikaanse overheid in een glansrol. Wordt vervolgd.

Kan men echter van een beurs”wijsheid” of eerder van een beurs”stommiteit” spreken? Wie dit jaar de beurs verliet op 1 mei en terugkeerde op 1 september heeft een indexrally gemist van meer dan 20% op 4 maanden.

U mag het opzoeken, maar veel indexstijgingen van die grootte op zo’n korte tijd zal u in de geschiedenis niet tegenkomen. Ook niet tijdens de zogenaamde supermaanden in de winter.

Het besluit kan daarover kort zijn: Als men zich laat leiden door zulke “wijsheden”, al bezitten ze ergens een theoretische grond van waarheid, kan het in de praktijk echter lelijk tegenvallen.

Wie vandaag terug instapt en de beurs daalt mogelijkerwijze 20% in de volgende 4 maanden. Wat ben je dan met deze “wijsheid” geweest?

Timen is zeer belangrijk om winst te hebben: laag kopen en hoog verkopen levert de meeste winst op en dat doe je best met fundamentele analyse van het aandeel, geholpen door TA. Laat die “wijsheden” voor wat ze zijn. Kent u er ook waarin u niet gelooft?

Reeds meer dan een jaar stelt zich de vraag: Krijgen we deflatie of (hyper)inflatie. De meeste landen bevinden zich nu min of meer in een deflatoire periode, doch klinken de waarschuwingen voor hyperinflatie steeds luider. Grondstoffen die aan een spectaculaire klim begonnen zijn en waarschuwingen dat vooral de dollar en de euro door de ongebreidelde geldschepping niet alleen flink van hun pluimen zullen moeten laten, maar straks helemaal niets meer waard zullen zijn. Onvoorstelbaar, maar dat dachten ze ook in het vooroorlogse Duitsland of recenter in Argentinië. Daartegenover roept de bank JP Morgan dat zich hiertegen indekken met goud een stommiteit is,  goud zal de volgende jaren niet meer stijgen.
Ook volgens Bernanke zijn de groene scheuten van het voorjaar verder doorgegroeid en is het bezweren van de depressie een feit. De wereld en in het bijzonder de Westerse wereld is begonnen aan het herstel. De beurzen, een handje geholpen door banken en media (beide enorme manipulators), volgen deze lijn en hebben een enorm klim achter de rug. De krediet- en economische crisis lijken al lang vergeten door de beleggers en stuwen de beurzen nu reeds meer dan 50% hoger dan het dieptepunt begin dit jaar, nauwelijks enkele maanden later dan toen het bloed door de straten vloeide en het totale instorten van de economie en het financieel stelsel een kwestie van tijd was.  Hierin schuilt een groot gevaar: Indien de werkelijkheid zwaar zou tegenvallen, is een echte crash nabij. En hoe hoger de beurs klimt, hoe groter en sneller de crash zich kan voltrekken: 10 tot 20 procent op enkele dagen, zelfs op 1 dag, behoort dan tot de mogelijkheden, want een echte crash doet zich altijd voor in een (snel)  stijgende beurs en wie wil nog eens een jaar als 2008 meemaken en toekijken hoe zijn aandelen dag na dag  minder waard worden. Deze gedachte zou paniek kunnen veroorzaken.
Ergens stond te lezen (niet zelf uitgerekend) dat de AEX-index bij historisch gemiddelde koers/winst verhouding (welke voor veel beleggers toch een belangrijk gegeven is) de waarde 30 zou moeten hebben. U leest het goed: De AEX  ( nu 300) zou 10x boven zijn historisch gemiddelde noteren. Een mens zou van minder panikeren. De vele verliezen en de veel kleinere winsten van de ondernemingen tijdens de laatste 2 kwartalen zijn daar debet aan. Deze situatie kan zo niet blijven natuurlijk, de resultaten van de ondernemingen zullen wellicht terug normaliseren, maar er is duidelijk nog een lange weg af te leggen. Tot nader order leven we met een opgeblazen AEX (ook alle andere indexen) die ieder moment kan imploderen.
Er zijn er die zich  bewust  zijn van dit gevaar en hebben besloten om de zwartepiet, hun laatste kaart, door te geven.  Ze roepen iedereen op om hun winsten te nemen en al hun aandelen te verkopen.  Voor wie veel winst heeft, is dit geen slecht idee. Probleem is dat je dan geen kaarten meer hebt om verder te spelen. Wie vindt dat hij graag nog meer winst wil, kan met een deeltje van zijn reeds gerealiseerde winst putopties kopen om zich te beschermen tegen grote dalingen en daarnaast speculeren op een verdere stijging van de beurs. Is het enkel een tijdelijk dipje dan neem je eventueel winst op je opties en heb je nog steeds je aandelen. Een tweede mogelijkheid is trailers op je aandelen zetten, waarbij ze automatisch tijdig verkocht worden indien ze aan een daling beginnen. Blijft de beurs integendeel nog maanden  (of jaren) stijgen, dan pik je ook die winst mee.
Wie geen aandelen meer heeft, zal ontdekken dat Tina (There is no alternative) nog altijd rondloopt. Daar zit je dan met je cash die na hyperinflatie niets meer waard kan zijn. Dan maar uw cash omzetten in goud? Ja! En  deflatie dan? U merkt het: de spreidstand is nog nooit zo groot geweest.

Bij wie kunnen we beter zijn dan bij Warren Buffett, de succesrijkste belegger tot hiertoe, om deze vraag te beantwoorden. Welnu hij splitst het antwoord uit in twee puntjes:

1. VERLIES NOOIT GELD
2. ONTHOUD PUNT 1

(foto gamma)

Duidelijker kan je het niet zeggen. Deze puntjes gelden niet alleen bij het beleggen, overal waar je met geld te maken krijgt, moet je hiervoor oppassen. In het dagelijkse leven doen we nochtans ons best om dit te vermijden, waarom dan ook niet op de beurs?
Zowel bij aankoop en verkoop van aandelen of NIETS doen, want dat is ook een beslissing!, moeten deze 2 puntjes het eerste zijn waaraan je denkt alvorens een beslissing te nemen. Een geruststelling is dat iedereen wel eens met verlies te maken krijgt, in 2008 maakte waarschijnlijk de overgrote meerderheid verlies, maar door deze puntjes immer in gedachte te houden, zal je veel bewuster beleggen en vooral grote verliezen beperken. Zeker vandaag met het internet, is handelen slechts een kwestie van een paar muisklikken en belandt dat bewust beleggen soms in het vergeethoekje. Toen men zich vroeger naar de bank moest begeven om een beursorder te laten uitvoeren, was de aan- of verkoop een stuk lastiger en dus bewuster.
We zijn het er dus over eens dat beleggen moet gelijkstaan met winst maken, anders heeft het weinig zin. Hoe gaan we daarvoor te werk? Beursadvies 2,3 en 4 zal gaan over respectievelijk de drie belangrijkste handelingen: wanneer tot aankoop overgaan: waarom u in 2008 niet mocht kopen!, wanneer “niets doen” en wanneer verkopen: hoe u  uw verlies kan beperken en uw winsten tijdig kunt binnenrijven.

De cijfers voor particuliere beleggers zijn dramatisch. 90% van hen zou op het einde van de rit verlies maken. Diverse redenen worden aangehaald:

• Ze verkopen te vlug na een kleine winst, maar laten hun verliezen eindeloos oplopen.
• Ze verlaten de beurs na een slecht jaar, om terug te komen als de beurs op een hoogtepunt staat.
• Ze traden te veel, waardoor het rendement opgeslorpt wordt door kosten.
• M.a.w. Paniek en hebzucht staan te veel vooraan in het woordenboek.
• Ze veranderen teveel van tacktiek zonder die een kans te geven.
• Ze hebben geen plan, noch orde of discipline.

Je kan nog wel enkele redenen verzinnen waarom het niet goed loopt. Ken je ook dat gevoel dat je bij winst wel 100 keer naar de cijfertjes wil kijken, maar bij verlies liever wegkijkt? Zeer menselijk, nochtans wie een goed belegger wil zijn, zal in beide gevallen even neutraal moeten zijn.

Verkoop je in paniek, omdat je denkt dat de beurs de volgende dag misschien zwaar zal dalen? Of koop je gretig omdat je vreest de rally te missen? Bezorgt de beurs je slapeloze nachten omdat je het gevoel hebt de zaken niet meer in de hand te hebben? Toch belangrijke zaken. Dan moet u zich de vraag stellen: is de beurs iets voor mij? Misschien kun je dan het volgende doen: Stop drie maanden met beleggen op de beurs. Is uw leven een stuk aangenamer geworden en is de rust in uw leven teruggekeerd, dan is de conclusie duidelijk: De beurs is er niet voor u. Mist u daarentegen de dagelijkse adrenaline en kicks van de beurs, dan bent u misschien wel verslaafd.

Hierin kan niemand u bijstaan, enkel uzelf zijt daar meester ervan. Uw omgeving kan mogelijk signalen uitsturen, die u dan gepast moet interpreteren.

Misschien nog een laatste advies: Zoek naar die manier van beleggen die het beste past bij uw persoonlijkheid. Defensief of agressief? Risicoarm of risicovol? Bepaal met welk deel van uw vermogen u meer risico wilt nemen, zonder dat u in de problemen kunt komen. Neem geen risico’s met geld dat u morgen nodig hebt om noodzakelijke goederen te kopen. Misschien helpt een bepaalde beleggingsservice of het kopen van een indexfonds. Deze laatste is veel goedkoper dan de gewone beleggingsfondsen van de bank en… is het niet bewezen dat het aartsmoeilijk is de index te kloppen?

Dit tiende advies ben ik eind juni aan het schrijven. Toeval wil, dat ik mijn beursjaar afsluit op 30 juni en dan mijn balans van het jaar opmaak. Dit is een veel geschikter moment dan tijdens de eindejaarsfeesten. Nadien kan ik dan zorgeloos een drietal weken met vakantie in juli. Geen tv, krant of laptop heb ik dan bij de hand. Hoeft ook niet want de beurs laat ik dan volledig links liggen. Tegen 30 juni zijn bijna al mijn posities gesloten. Alleen nog 100% gedekte aandelen bevinden zich nog in mijn portefeuille. Aandelen gedekt door puts en/of trailers.

Ondanks dat de Oostenrijkse economische school mij meer genegen is, ga ik nu tijdelijk vol keynesiaans. Ik begin alvast met het bestellen van een blonde Leffe. Prosit en op een volgend beursjaar!

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en discipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. Advies 9 vertelt hoe je best rekening houdt met de gek(te) en advies nr. 10 raadt aan om ook uzelf te beoordelen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Banken zijn gespecialiseerd in onwetende mensen een rad voor de ogen te draaien. Ze gaan daarbij soms zo ver dat ze zelfs een rad voor hun eigen ogen hebben gedraaid . Hier in dit geval is de uitleg echter simpel. Wie zo een beleggingsfonds heeft, bezit contradictorisch geen enkel aandeel. Mocht dit zo zijn, dan zou je die kapitaalsgarantie nooit krijgen, zo gek zijn die banken niet. Wat zit er dan wel in: obligaties en callopties.

Het systeem is zo eenvoudig dat je dat als particulier beter zelf doet. Je koopt obligaties van een kwaliteitsbedrijf (geen banken dus ). Met de rente die je krijgt of gaat krijgen, koop je callopties at the money van hetzelfde bedrijf met dezelfde looptijd (of resterende looptijd) als de obligaties.

Het eenvoudigste systeem is een nulcouponobligatie. Je hebt bvb. 10000€ te beleggen. Neem nu zo’n nulcouponobligaties die een waarde zullen hebben van 10000€ na de looptijd van 3 jaar. Bij aankoop hoef je dan bvb. slechts 8400€ (6% rente) te betalen. Hierdoor ben je verzekerd dat je na drie jaar uw 10000€ terug hebt=kapitaalbescherming. Hoe hoger de rente op dat ogenblik, hoe minder je zal moeten betalen om de obligaties te kopen. Met de rest van je belegging, 1600€ in dit geval, koop je callopties.

Indien het aandeel daalt, ben je beter af met dit systeem daar je nog altijd kunt beschikken over je beginkapitaal, zonder enig verlies. De callopties lopen dan waardeloos af.

Indien het aandeel gelijk blijft, is de constructie neutraal. In beide gevallen heb je winst noch verlies.

Indien het aandeel stijgt, profiteert u tenvolle van het hefboomeffect van de callopties. Die waren namelijk at the money, dus leveren ze winst op. De hoogte van de winst ten opzichte van het aandeel, zal vooral afhangen van de premie (lucht in dit geval) van de opties bij aankoop. De callopties worden best voor expiratie verkocht, op het moment dat je denkt dat je winst maximaal zal zijn.

Voor veel mensen is dit laatste echter van minder belang. Niet de maximalisatie van de winst is belangrijk, maar de zekerheid dat men geen geld verliest. Op dit psychologisch feit spelen de banken gretig in.

Er zijn diverse constructies mogelijk om tot dit resultaat te komen. Zo kan je ook langlopende obligaties kopen en telkens met de jaarlijks ontvangen rente callopties van 1 jaar kopen. Je kan nog extra winst genereren door obligaties onder pari te kopen op de secundaire markt.

Er zijn 2 nadelen aan deze synthetische convertible: Uw kapitaal is niet beschermd tegen inflatie en tegen een faillissement van de onderneming. Daarom is het van belang om enkel obligaties van goede ondernemingen te kopen.

Sommige bedrijven geven ook zelf convertibles uit (echte dan!) i.p.v. gewone obligaties. Het systeem is hetzelfde: Je krijgt samen met de obligatie een calloptie, wat ten koste gaat van de rente op de obligatie. Het voordeel is dat je hier, in tegenstelling tot de dure verpakte producten van de banken, weet wat je koopt.

In de advertenties spreken de banken uitsluitend van “onderliggende waarde” van de fondsen, hierdoor omzeilen ze de woorden aandelen, obligaties en callopties. Tja, herverpakte producten, remember!